Stemningsrapport

Denne helga vart ikkje heilt som planlagt. Både idag og igår har vi vore "isolert" her oppe på toppen grunna at vår berømte bakke har vore full i is. I byrjinga av veka har det snødd og ikkje vorte måka, deretter har det regna kraftig for tilslutt fryst til is utan at all snøen hadde forsvunne. Skrekkscenario de luxe! Det er ingen automatikk på at vedkommande som skal måke her kjem når det trengs, derfor er snøfresar det neste vi skal kjøpe oss.

Det er tredje søndag i advent, og her er det som skjer akkurat no heime på Dansebakken:

Eg har hatt glede av min vakre amaryllis denne veka. Den blømer litt for tidlig, men eg har ikkje imot å kjøpe ein til. Den minner meg om orientalske liljer, men desse duftar ikkje. Denne får stå i vindaugskarmen og sjå utover Valestrand, og eg trur den likar det den ser.
Pepperkakehuset eg designa og laga står enno umontert på kjøkkenbenken. Det er ei veke sidan eg ferdigpynta det, men eg gidd ikkje fullføre prosjektet. Espen har sagt at han skal gjere det, men det kan no hende at vi et det opp istaden for. Då har eg heller meir glede av desse hjarta som heng i eitt av våre to vindauger på kjøkkendelen. Med litt hjelp har Malin pynta dei med iver og lyst. Først hadde eg tenkt å ha melispynta hjarter med snirklar og vakre ornament, men eg slo til slutt eit slag for fargar og barnearbeid. Det livnar litt meir opp og det er kjekt for Malin å sjå.
Medan eg er igang med julepynten så kan eg vise dokke det andre julevindauget mitt, eller kjøkkenvindauge om du vil, der denne stjerna heng. Den er frå Kremmerhuset og glitrar så fint. Det ser ut som det er natt hjå meg, men det er midt på lyse dagen. Sola ut er så skarp at bileta vert litt mørke når dei vert tatt innanfrå og ut.
Min faste kjøkkenassistent er no frisk, endelig. Til opplysning hadde han ikkje raude hundar likevel, men den 5.barnesjukdom. Raude hundar har visst ikkje vore i Noreg på 8 år, men det er vel ikkje alltid så lett å diagnostisere for legen heller... Iallefall så har han etter to veker som sjuk vorte veldig mammadalt. I barnehagen har han vist eit stort behov for nærleik, og det kan vere slitsomt nok for dei som jobbar der, men heime heng han altså rundt meg. Det kjennes godt både i ryggen og eine arma, for han går ikkje enno og vil oppe og kose ganske så ofte.
Denne sjarmerande karen er altså litt krevande for mamma. Og ikkje nok med det, han vil ikkje sove om natta heller enda pappa har hatt "skrikekur" på han i tre netter no. Så no er vi trøytte...
"Hadde han berre sove til fem, hadde vi berre fått ei natt, hadde eg berre fått sove..." Nokon som kjenner seg igjen?
Han er litt rampete og denne karen. Han tullar og tøysar med oss, og gjer ting han veit han ikkje har lov til. Vi slit han ned frå sofaen utallige gongar iløpet av dagen, han riv opp alt papir han får tak i, bit og et på det han når, og kastar rundt seg alle leikene og alt som er i kjøkkenskuffer. Men likevel, han er så skjønn og god. Den bestaste Emil som mamma og pappa er så inderlig glad i. Hadde han berre sove til fem...
Litt stemning i vindauget ein søndagskveld. Min nydelig amaryllis og den fine julestjerna. Og tilfeldigvis eit bilete av spretterten vår.
Idag fann eg endelig denne "vakre" saken som Espen kjøpte på Europris for 49 kr. Sjuarma lysestake høyrer adventstida til, men kan ikkje seie denne varianten var noko eg hadde kjøpt. Heldigvis legg eg jåleriet til side for det er ikkje lenge om gongen den skal stå framme. Og så er det jo ganske vakkert slik den står no...

Ny veke, nye moglegheiter. Vi er som vanleg seint ute med julehandelen, men satsar på at vi er igang iløpet av dei næraste dagane. Fristen for å sende pakkar er 16.desember, så då er det vel berre til å byrje. Ha ei fin førjulsveke alle som tek av si tid til å besøke bloggen min.

Heimelaga sjokoladekonfekt

Ikveld har eg og Katrine kost oss med sjokolade i fleire variantar, nougat, mandlar, sukker, fløte, smør, cognac og så vidare. Vi smeltar, hakkar, rørar, grisar og et. Det var veldig koseleg og ikkje minst artig. Då vi skulle smake på resultatet var vi ganske så kvalme på det søte, men vi klarte å trykke i oss så mykje at vi kunne konkludere med at det var godt.

Vi har lært noko nytt idag; skolding av mandlar. Ein kjapp telefon til mamma måtte til, men det var veldig enkelt når det først var gjort. Skolda mandlar trengte vi når vi skulle lage mandelkaramell med kvit sjokolade. Karamellen fekk litt brent smak, men elles var den grei. Den var nok den vi likte minst av dei fire sortane vi laga.
Vi laga konjakktrøflar og espresso minttrøffel. Det var to ulike sjokoladekremar som først måtte kjølast ned for deretter formast til kuler. Veldig grisete kan ein trygt seie og ikkje så heilt enkelt heller. Det er mine hender dokke ser som er så tilgrisa :D
Og her er dei fire sortane vi produserte ikveld. Du får ikkje så mykje for pengane, for dette kostar, men så treng du ikkje så store mengder heller fordi det er ganske kvalmande og søtt. Oppe til venstre ser du mandelnougat, oppe til høgre ser du konjakktrøflar. Nede til venstre ligg det espresso minttrøffel på brettet og tilslutt er det mandelkaramell med kvit sjokolade du ser.

Sjølvsagt skal du få nokre av oppskriftene.

Mandelnougat

100 gr hakka mandlar

250 gr nougat (Odense f.eks)

150 gr kokesjokolade (vi brukte Dronningens)

Rist mandlane i ei tørr og varm panne. Smelt nougaten og sjokoladen over vannbad. Løft panna frå varmen, rør i mandlane medan sjokoladen framleis er smelta. Hell massa i ei bakepapirkledd paiform. Sett forma i kjøleskapet og skjær sjokoladen i bitar når den har vorte kald.

Konjakktrøflar

200 gr mørk sjokolade

1 dl kremfløte

2 ss smør

1,5 ss konjakk

Evt. 150 gr mørk sjokolade til glasur

Bryt 200 gr sjokolade i bitar og ha det i ein bolle. Kok opp fløte og smør. Hell den varme blandinga over sjokoladen til sjokoladen er smelta og kremen er glatt. Rør i konjakk. Sett i kjøleskap. Trill trøffelen til kuler når massen er stiv og kald. Oppbevarast kald. Dersom du ønskjer sjokoladeglasur smeltar du resten av sjokoladen i vannbad og dypper kulene i.

Dersom du ønskjer oppskrift på dei to andre sjokoladane, kan du legge igjen kommentar og så sender eg det til deg på mail. Kjenner eg er trøytt og vil finne senga. *God natt*

Endelig stjerne i vindauge

Vi har vore utan julestjerne i fleire år fordi eg ikkje har funne noko eg likar. I år når vi har fått nytt hus og skal feire jul her for første gong er det ekstra viktig at vi har julestjerne i vindauget. Eg har sett for meg ei stjerne lik den vi hadde for nokre år sidan, men som diverre berre fungerte eitt år.

På Kremmerhuset får du denne vakre stjerna til kr 149,-. Eg likar desse stjernene kjempegodt. Dei var veldig populære for seks-sju år sidan, men i mitt hovud har dei alltid vore ein favoritt. Den har små, søte lys og masse glasperler som dett av kvar gong nokon berører den.

Eg ønskjer å ha ei stjerne som kan vare i fleire år. Julepynt er forbunde med tradisjonar og er noko ein tek fram år etter år. Litt fornying er sjølvsagt lov, men julestjerna er sjølve symbolet på ventetida og derfor er det fint at vi tek fram den same kvart år. Eg er veldig nostalgisk av meg når det gjeld jul. Eg er oppteken av norske juletradisjonar og ei vakker jul med familien. Eg har aldri vore noko "julemenneske" med nissar og raudt overalt, men eg kjenner eg gleder meg meir til jul no når eg har born og eige hus.

Apropos raudt. Det er mange som tenkjer på Emil som har vore sjuk så lenge og han er betre no, men vi var til legen idag og han har diverre fått raude hundar. Han har utslett på heile kroppen, er slapp, et lite og vil berre vere i armane mine. Så eg er heime med han med håp om at han snart er frisk og rask igjen.

Adventskos

Vi har tent det første lyset idag. På mange måtar kan vi vel seie det er startskotet for førjulsstria. For vår del har vi brukt helga til å førebu og feire Emil sin første gebursdag. Eg legg merke til at det er mange som pyntar til jul allereie no, men ventar til veslejulaftan. Det har mest med tradisjon å gjere, men også det faktum at eg vert lei av jula før den har byrja dersom eg skal omgi meg med julepynt 4 veker før pinnekjøtet vert sett på bordet.
Heilt tomt for pynt er det likevel ikkje. Eg har kjøpt to raude julekapper på kjøkkenet. Julegardiner på heile stova vert i det meste laget, men litt stemning i glasa på kjøkkenet vart fint. Mi store samling av Noregsglas kjem til nytte på mange måtar. Eg har dekorert mine små juletre med gullperler festa med gullstreng, og eit glas med valnøtter har fått eit band frå Stoff og Stil. Kan forresten seie at Stoff og Stil har mykje å tilby for den julefrelste.

Desse nissane var framleis våte og lukta grønnsåpe då eg kjøpte dei på julemessa i Osterøyhallen for nokre veker sidan. Eg er ikkje noko nissemenneske, men desse likte eg veldig godt. Det beste av alt er at dei er handlaga og at eg veit kven som har laga dei. Eg kan ikkje vente til veslejulaftan derfor får dei stå i glaset no medan dei enno luktar grønnsåpe. Slik lukt er nemlig ikkje kvardagskost her i huset...

Min sparsommelege adventspynt begrensar seg til dette. Fire kubbelys i eit speilbrett med sølvsteinar og einekvistar. Det er vert ikkje så mykje pynt når eg har Emil som riv ned alt han får tak i. Duken som dekkar den lyseblå sjenken er handlaga engelsk broderi. Den vann mormor til meg for mange år sidan på ein basar, men det er faktisk første gong eg har tatt han fram. Sølvkanna er arvegods frå tanta og onkelen til mamma. Den er frå Marokko og er kjøpt for 30 år sidan. Mamma fekk også ei slik kanne med dei når dei var på tur den gongen, og for meg har "marokko-kanna" alltid vore forbunden med jul.

Visste du at første advent er første dagen i kyrkjeåret? Før var advent forbunden med faste, men no er det kun ei ventetid mot jul. Den liturgiske fargen er lilla og derfor har vi fire lilla lys.

Og her er vår stakkars Emil som kjenner seg heilt elendig. I natt hadde han 40,1 grader i feber og sov svært urolig. Han har ikkje matlyst, er slapp, vil berre berast og kose med mamma. Mammahjarte får vondt av å sjå han slik, men imorgon skal han til eittårs-kontroll så då får dei ta ei vurdering med det samme. Han har hatt feber sidan fredag. Det samme skjedde sist helg. Klart det er ikkje kjekt for nokon at han har det slik, men verst er det nok for den vesle guten. Vi har hatt marking av eittårsdagen hans, men jubilanten var ikkje særleg nøgd så det vart eit kort selskap.

Ønskjer alle ei sjukdomsfri og stemningsfull 1.adventsveke.

Min finaste Emil fyller eitt år idag

Det er ikkje mykje Emil forstår av dagen idag, men bursdag har han likevel. Dessverre har vi feira Emil sin første bursdag med at han er sjuk. Igår kasta han opp tre gongar, han har feber og han er slapp og et nesten ikkje. Espen har vore heime med han idag og Emil har kjent seg elendig.
Den vesle guten vår er no eitt år. Det er mykje som har skjedd på dette året både for han og for heile familien. Han vart fødd midt i husbygginga og hadde sine fyste levemånadar medan vinteren var kald og frustrerande. Foreldra var slitne og trøytte, men han har vore tolmodig og haldt ut med oss når det sto på som verst. Han har utvikla seg til å vere ein aktiv krabat med eit stort smil og ei sindig sjel. Han er glad i alle rundt seg og er den finaste guten som fins.

Emil var ikkje i form når pakkane skulle opnast. Malin var sjalu og lei seg og ville ha alle pakkane sjølv. Då Emil ikkje var i humør til å bry seg om pakkane, fekk ho opne.

Han har fått mykje fint til no. Matboks, bamse, Play 2 learn i fleire variantar, badeleike, ball og ein del klede. Det er ikkje så mykje som trengs for å underholde Emil. Har han noko å tygge på så er han nøgd, men det er eit heilt år til neste gong så det er no kjekt med litt nye leiker. Malin var like begeistra og understreka sterkt at ho kunne få låne leikene.

Eit kjekt aktivitetsbord med masse lydar og ting som kan trykkast på og rører seg. Det er ikkje mange bileter vi har frå dagen idag. Det er dårleg lys og Emil er sjuk. Vi skal ha selskap på søndag så då får vi håpe at vi får nokre minneverdige bileter frå Emil sin første bursdag.

Emil har tatt sine fyste steg

Igår tok Emil sine fyste steg med Malin og Espen som vitne. Det var tidleg om morgenen og jubelen sto i taket. Emil skjønna at han hadde gjort noko stort og lo han også. Emil fyller eitt år neste tysdag så han er ikkje sein med å gå, men er det så rart så aktiv som han har vore?
Dette bilete tok eg i ettermiddag. Han er så stolt når han står av seg sjølv. Det er ikkje alltid at han tek nokre steg, men stort er det uansett.

Eg merkar at Emil snart ikkje er ein baby lenger. Tida går fort sjølv om det er mykje som har skjedd sidan han vart fødd, men trist er eg ikkje for det vert berre kjekkare til meir ting han klarar sjølv. Det skal verte godt når han går sjølv, det er sikkert.

Cannelloni- ein slager for både liten og stor

Idag har eg laga noko til middag som eg aldri har laga før. Cannelloni, ein italiensk rett, er ikkje så vanleg på det norske middagsbordet, men etter å ha laga det kan eg gjerne lage det igjen. Og ikkje er det dyrt, ikkje er det usunt og heller ikkje vanskelig. Og alle fire her i huset likte det veldig godt. Det tek omlag ein halvtime å lage den, og den kan samanliknast litt med lasagne.
Eg har lånt eit bilete frå dinmat.no sidan eg ikkje rakk å ta bilete av min eigen rett før den nesten var ete opp. Eg har ikkje laga cannellonien heilt etter ei oppskrift, men det liknar på det som dokke ser på biletet.

Malin åt iallefall to heile rullar + salat. Kjøttfyllet likte ho best. Emil åt også godt, og tilslutt var det nesten tomt når eg skulle ete. Eg kunne kanskje velje å verte fornærma over at det var lite mat igjen når eg hadde kokkelert retten, men tvert imot. Eg vert veldig glad når alle et godt og det er lite til overs. Det er eit godt teikn på at eg har laga god mat. No har eg sagt nok om denne retten, og det på tide at du får moglegheit til å lage den også.

Cannelloni til to menn eller tre kvinner

1 pk kyllingkjøtdeig

2 bokser hakka tomat

1 hakka lauk

3 hakka kvitlauksfedd

1 ts pepar

1 ts sukker

1 ts merian, timian, oregano eller anna tørka krydder som du likar

1 pk Tine naturell kremost

8 lasagneplater

reven parmesan til å ha på toppen, evt vanleg kvitost

salt og olje etter behov

Steik lauken i ei gryte med olje til lauken er blank og mjuk. Tilsett tomatboksane, sukker, pepar, merian og salt. La det småkoke til tomatsausen vert tjukk. Dersom du vil korte ned tida kan du ta vekk noko av tomatjuicen. Når tomatsausen står og putrar, steiker du kjøtdeigen.

Kok opp vatn og la lasagneplatene koke i 5 minutt. Mens det kokar tilset du kremosten i den ferdige tomatsausen til osten har smelta og bland i kjøttdeigen tilslutt. Lasagneplatene legg du på plastfolie som er smørt med olje. Ha tre spiseskeier med kjøttfyll som ei remse i midten av lasagneplata og brett samman. Ha rullane med skjøten ned i ei smurt form. Hell på ost.

Steik cannellonien på 225 grader i 15 minutt. Server med salat.

Eit lite avbrekk frå ein travel kvardag

Det er sjeldan innlegg frå meg no for tida, men det er ikkje anna enn vente når ein har fulltidsjobb, to små born og husarbeid. Slik er det for dei fleste. Når kvelden kjem og eg sett meg ned, så er eg så trøytt at eg ikkje gjer anna enn og glor på tven. Det er ikkje så mykje å blogge om heller, men litt har no skjedd sidan sist.

Malin har fått dilla på å pynte seg. Leppestift og augeskugge er kjekt å låne frå mamma. Litt smykke og rouge gjer prikken over i'en. Ho er så herleg sjølv om eg ikkje fattar kvar ho har fått pyntelysta frå. Her er ho nyklipt og. Ho nektar å ha hestehale eller klemme i håret, men langt hår skal ho ha...
Mamma var på besøk i helga som var. Det var tre herlege dagar. Ho var i samband med at eg og Espen var på Mama Mia-musikalen. Eg må innrømme at eg ikkje hadde så store forventningar eller visste kva musikalen handla om (nei eg har ikkje sett filmen), men eg vart positivt overraska og synest det var ein fin kveld.

Utanom musikaloppleving byrja vi med julebaksten. Malin og Emil er sjølvsagt med og over hjelper Malin mormor med å trykke flat det som skal verte Regiastenger. Regiastenger er julekaker som eg er oppvaksen med og som smakar brownies i kjeksform. Googlar du desse kakene finn du oppskrifta.
Skjønnaste Emil, eg smeltar berre eg ser på han. Snart er han eitt år og utviklinga går i eit rasande tempo, men du verden så kjekt det er. Stadig like blid og sjarmerande sjølv om han framleis plagar foreldra om natta.
Noko av det mest fascinerande med dei minste er korleis dei studerer ting. Alt skal pirkast på med peikefingeren og takast inni munnen for smaking.
I tillegg til regiastenger laga vi vaniljehorn. Eg brukar ei vanleg bolleoppskrift som eg likar godt, rullar ut deigen til ein sirkel og skjer ut trekantar. Så tek vi ei teskei med vaniljekrem i midten før vi rullar trekantane slik at det vert horn. Veldig, veldig godt folkens og ypparleg til å fryse. Om du spør Malin så kan du godt la vere å steike horna, men berre ete horna à la sushi.

Vi var på ein pittelite loppemarknad i helga her på Valestrand. Malin fann denne veska som likegodt passar som hatt. Stakkars mamma, ho vert ikkje spurt om det er greit at eg publiserer bileter av henne. Mamma, du er så fiiin!!! :-)