Eg tok nokre bileter på laurdag. Då var det lenge sidan eg hadde vore i huset. Badet nede er bortimot ferdig. Elektrikaren som skulle vere ferdig for lenge sidan har ikkje montert lampar enno. Eg er veldig nøgd med dette badet så langt.
Trappa er ein av grunnane til mitt innvendige sinne (og litt utanpå...). På trekantmøtet i sommar kor vi skulle avgjere valg av tak, lister, vindauge, dører osv ba vi om tett trapp. Og vi fekk beskjed om at det var standard. Torsdag for ei og ei halv veke sidan hadde trappemontørane vore der og til mi forskrekking hadde ikkje trappa tette trinn som dokke ser. Med blodet i kok ringte eg huskonsulenten som kunne konstantere at vi hadde ikkje kryssa av for tett trapp. At vi fekk beskjed om at det var standard hjalp ikkje, dei hadde sitt på det tørre og viste til signaturen vår. Det stemte det, men han som då var med på møtet hadde altså ikkje gjort jobben sin og kryssa av for det som vi hadde bedt om. Det kosta oss 11.000 kroner og ordne denne feilen, så det kom ikkje på tale. Det som også ikkje var nemnt på dette trekantmøtet, var at vi kunne få fleire valgmoglegheiter for trapp. Vi fekk kun spørsmål om vi ville ha lakka eller ikkje, runde eller firkanta spilar. At det kunne leverast kvit trapp til dømes, fekk vi ikkje vite. Så til våren må eg igang med maling. 
Her er badet oppe akkurat no. Det går ufatteleg seint med desse rørleggarane og elektrikarane. Dei skulle vore ferdig for 1,5 veke sidan, men dei er på langt nær ferdig enno som dokke ser. Badekaret vart no fint då tross alt, og eg er nøgd med det som er utført til no.
Dette kjøkkenet har vore det største irritasjonsmomentet til no for Espen. Det har gått ufatteleg mykje timar til montering og remontering på grunn av feil på montering første gong. Og elektrikar og rørleggar har enno ikkje gjort seg ferdig her, og det vert derfor ikkje heilt ferdig nokon gong. Espen er lei av å vente og han har visst planar om å gjere seg ferdig på onsdag. Så då får heller elektrikar og rørleggar gå den tungvindte vegen for å få gjort jobben sin. Slik går det når dei ikkje får fingeren ut... Benkeplata er no montert og det vart veldig fint forresten. Eit råd til alle som tenker å montere IKEA-kjøkken sjølv; ikkje gjer det.
Vaskerommet. Irritasjonsmoment nr 2. Når vi teikna huset fekk vi aldri opplyst at vi skulle få ein trykktank inni huset. Det er den til høgre og er med på å leie vatn inni huset frå pumpehuset (privat borehol). Denne trykktanken må no stå der vi hadde tenkt å ha hyller. Enda verre er det at elektriker ikkje har lagt opp til straum frå trykktanken og inni sikringsskapet slik at vi må ha ei synleg leidning frå tanken, langs taklista og inni skapet. Det ser skikkelig amatør ut i eit nytt hus synest eg.Det som likevel gjorde eg var ei tikkande bombe i helga, var det som skjedde når vi fekk levert siste materiallasta på torsdag som var:
1. Florvåg Bruk ville ikkje køyre lasta opp til huset fordi dei hadde ein ubrukeleg bil. Espen, Steffen, Robben og Jostein (naboar og familie) bar alle listene opp til huset. Dørene måtte fetter Geir Inge ta med traktor opp.
2. Florvåg Bruk hadde sagt at vi ikkje kunne få lasta under eigeninnsatsperioden fordi lasta måtte takast imot av snekkar og vi ville ikkje få plass til lasta fordi det var så mykje. Snekkaren var ikkje der og lasta var ikkje stor. Så no har vi fått umalte lister som må malast etter at dei er montert enno vi fekk vite på trekantmøte at vi kunne male dei i eigeninnsatsperioda. (Vi har ikkje valgt ferdigmalte lister fordi vi har fått beskjed om at dei er så dårleg mala at vi må male dei likevel).
3. Vi hadde bedd om kvite vindaugskarmar, men i lasta var dei ubehandla. Då var grensa mi nådd. Eg har hatt ein eksplosjonsarta klump i magen heile helga. Eg har lagt i senga mi om natta og vore rasande rett og slett. Det får no vere grenser! Idag tidleg ringte eg huskonsulenten og sa det slik som det var, og ho sa at vi hadde ikkje kryssa av for "kvit tilsetning". Tilsetning, kva er det?! Korleis skulle vi vite at tilsetning var vindaugskarmar? For meg høyres det meir ut som ein pakke med sement. Og kvifor var ikkje det kryssa av når Florvåg Bruk sjølv omtrent insisterte på at vi måtte ha malte karmar frå fabrikk fordi det vart ikkje fint om ein gjorde det sjølv? Eg var så sint når eg snakka med huskonsulenten at ho skjønte nok at grensa var nådd. Heldigvis rydda ho opp og fekk ut nye. Det skal seiast at vi er stort sett nøgd med denne huskonsulenten, det var den forrige som også deltok på trekantmøte som har øydelagt for oss, men eg anbefalar ikkje Florvåg Bruk til nokon. Då må ein såfall snakke med oss først...
Klumpen er vekk, snekkarane er tilbake og det er etter planen berre ei veke til huset er klart for kontroll. Eg trur ikkje noko før eg ser det. Det vert montert styrehus på biovac'en denne veka, så kan vi vel snart kunne gå på do. Det avhenger sjølvsagt om elektrikar og rørleggar gjer seg ferdig. Er det rart ein ikkje likar handverkarar???
Det var så vidt eg kom meg opp bakken idag med vogna. Eit sjansespel for å ikkje ende utanfor kanten. Når eg sto og skubba vogna på isen medan eg prøvde og finne fotfeste, var det ikkje få tankar om kva eg har funne på som gjekk gjennom hovudet. Eg har altså bygd hus på ein topp på privat grunn. Vegen opp er bratt og smal, og vedlikehald må ein gjere sjølv. Det er ikkje noko grøfter som tek vekk vatnet frå vegen slik at det frys til is når kuldegradene kjem. Det er heilt klart at nokre endringar må til for at vi skal kunne bu der dersom véret fortsett å vere slik på vinterstid. Klimaendringane har eg ikkje tid til å vente på... 
Malin utviklar språket i ei rasande fart for tida. Orda vert meir sammanhengande og tydelegare dag for dag. Ho oppfattar utruleg mykje, hermar sjølvsagt etter oss og skal gjere ting slik som vi har gjort det. Så vi voksne må passe på ordbruken... Emil har fått meir blikkontakt. Han smilar mykje og lagar lydar. Han søv godt om natta utanom måltida og gulping har det heldigvis vorte mindre av. Utsjånadsmessig har han vorte veldig lik Malin slik ho såg ut på same alder. Verdens finaste ungar synest eg!! :-)
