Marengsreir med eggekrem og bær

Eg har vore heime idag og igår fordi Malin har vore sjuk. Eg er veldig rastlaus av meg og må ha noko å gjere heile tida. Det er ikkje mangel på husarbeid, men no når eg har vore heime så unner meg litt anna og. Baking er noko eg synest er kjempekjekt, men dessverre medfører det eit auka kaloriforbruk og det vert derfor ikkje så ofte at det skjer. Idag måtte eg berre lage noko, og eg laga ut av det eg hadde.

Marengsreir er laga av 2 eggekviter og 100 gram sukker. Visp eggekviten først, deretter tilsett sukkeret litt og litt til det er oppløyst. Bruk ei kakesprøyte og lag ringar på eit bakepapir. Lag to ringar oppå kvarandre. Sørg for å dekke botnen med litt marengs. Steik reira på 150 grader i 35 minutt. La marengsen avkjølast inni ovnen med open dør.

Lag eggekrem av 2 eggeplommer og 60 gram sukker. Visp saman og tilset 1/2 ss maisenna. Varm 1,25 dl melk i ei panne, kok opp og avkjøl. Tilset melka i egga og visp. Ha alt tilbake i panna og kok opp. La det koke i 3-5 minutt på svak varme til blandinga vert krem.

Ha eggekremen i marengsegga. Ha varma bær oppå. Eg hadde berre jordbær tilgjengeleg, men det kan verte litt søtt. Bringebær, rabarbara, eple o.l er godt. Til eple er kanel i eggekremen godt. Til rabarbara er litt ingefær godt i eggekremen. Du tilsett krydderet når du kokar opp melka.

Sparkepose i lilla

Denne posen er ei utbetra utgåve av den forrige posen eg sydde for ikkje lenge sidan. No har eg lagt til ekstra stoff til glidelåsen og utringinga er større. Halvvegs fant eg ut at eg mangla glidelås og kantband, og eg enda opp med lyslilla som passa fint til stoffet. Lilla er ein ganske uvanleg farge for meg, men opprinneleg er stoffet tiltenkt ein advendtsduk. Malin har akkurat slutta med sparkepose, så det vert vel til at eg gir den vekk.

På ønskjelista: Ny symaskin som ikkje bråkar og ristar, og som syr fine saumar utan krøll og lause løkkjer...

Prikken over i'en

Litt spøk og litt alvor er det når eg har bestilt navneband til å merke ting som eg har laga. Spøk fordi det er litt komisk at vesle meg finn på noko slikt. Eg er verken designar eller har tankar om å selgje noko. Alvor er det at eg ønskjer at plagga mine som eg har brukt mykje tid på, skal ha spor etter seg om kven som har laga dei. For å gjere det litt ekstra personleg, har eg skreve det på dialekt. Eg er ein utvandra sunnmøring, men synest det er viktig å vise kvar eg kjem frå.

Har du lyst på dine eigne navneband, kan du bestille på http://www.minanamnband.se/. Her kan du velgje mellom mange fargar, skrifttypar og logo.

Det første resultatet frå den langtidssjukemelde symaskina mi

Eg har ei symaskin som ikkje er av den beste kvaliteten. Eg er ingen storsyar sjølv og er nøgd med at eg i det heile tatt har noko å sy med. Flink har eg ikkje vore med å bruke den, men innimellom har eg tatt meg saman og leitt den fram. Helst når eg skulle legge opp bukser og sant. Maskina har vore skranglete og upresis, og derfor har den vorte lagt vekk ei lang stund no. Eg smørte ho litt og fekk vekk litt støv, og så var eg klar til dyst. Resultatet vart ein sparkepose!
Stoffet er noko eg har hatt liggande og mønsteret er frå eige hovud. Eg ser på denne posen som ein prøvemodell kor eg har funne ut forbetringar og feil eg ikkje må gjere på nytt. Eg har tatt mal frå ein pose som Malin brukar, og det gjekk veldig greitt å sy den. Men saumane vert ikkje fine. Undertråden flokar seg av og til, og sikk sakk-saum liknar ikkje i det heile på seg sjølv. Vert eg overbevist nok om at eg vil fortsette å sy litt ofte, må eg vurdere eit nytt kjøp.

Eg måtte ta bileta ute idag, det vert no aldri lyst nok inne for tida. Ein av forbetringane mine er å lage større utringing framme og ha ekstra stoff til glidelåsen. Ikkje same mal framme og bak med andre ord.

Malin skulle vere modell og låg i sofaen og sprella med beina inne i posen. Eg var litt for opptatt med å ta bilete for plutseleg hadde Malin ramla på golvet. Så derfor er modellen på biletet litt lei seg og har tårer i auget. Men ho synst det var stas å få prøve den nye posen. No er eg i gang med ein ny...

Vi er to små fine damer

Espen og Trond har vore vener sidan 6 års klubben i 1979, og har fulgt kvarandre sidan meir eller mindre. 28 år seinare fekk begge to jenter; Stina født i mars og Malin født i august. Dei skal gå skule ilag og kanskje følgje kvarandre på same måte som fedrene har gjort. Idag leika dei for fyrste gong. 5,5 månad alderskilnad er mykje når ein er eitt år, men dei fann tonen.
Tenk alle eventyr og morosame ting som kan skje i eit telt. I dette teltet såg det iallefall koseleg ut, er dei ikkje søte desse to små jentene?

Det er nok ikkje siste gongen desse to leikar ilag...

Velkommen inn i det nye året 2009

Nytt år, nye moglegheiter. Å ha masse nyttårsfortsett er berre tull. Eg heldt dei sjeldan likevel, men så kan eg ikkje gi opp heller. Så dette har eg som mål for 2009:

1. Spise sunt og halde meg til laurdagssnop
2. Verte ein moderat mosjonist
3. Strikke, hekle, sy og scrappe meir
4. Komme i gang med å byggje hus
5. Slutte å bite negler, nok ein gong...
6. Besøke venner oftare
7. Få solgt leiligheten på Landås

Var dette uoverkommeleg? Eg har lite tid til disposisjon etter at jobb, husarbeid og tid med Malin er unnagjort, men eg skal likevel prøve å strekke meg litt til.

Til slutt ei lita oppsummering for året som har gått:

1. Vi har lagt golv i stova og gangen i leiligheta på Landås, mala soverommet og gangen, og gjorde ferdig listarbeid og anna småplukk. Vi la den ut for salg, men måtte leie den ut istaden.
2. Vi har flytta til Osterøy og leier no ein knøttliten leilighet
3. Vi har fått disposisjon til å få byggje på garden til bestefaren til Espen
4. Malin har starta i barnehage
5. Eg har fått ny jobb
6. Espen har fått stordilla på sykling og trener til Bergen-Voss i juni
7. Vi har vore på vår første ordentlege ferietur, til Danmark
8. Eg har ikkje trent eller vore sunn, heller ikkje slutta å bite negler.

To bileter av Malin. Eitt frå januar og eitt frå desember. Jammen er det mykje som har skjedd på eitt år!
Frå å liggje på golvet til å gjere husarbeid, på under eitt år! Godt jobba, Torill!

Sjuke born og trange bukser

Så har det vore jul i år også. Ikkje alt vart etter planen og jula utarta seg nokså typisk for oss småbornsforeldre.

Malin fekk opne eine presangen sin før vi reiste grunna den var for stor til å ta med. Denne bilen fekk ho med oldemor og den var ein suksess med ein gong. Den spelar musikk, lagar billydar og er sjølvaste Lynet McQueen.
På veg til Volda var Malin i godt humør og tulla og tøysa slik som ho ofte gjer. Her har ho fått tak i eit av sjala mine. Kle seg ut er alltid gøy.

På vesle julaftan pynta vi juletre og laga god julestemning. Vi hadde lutafisk til middag og alt såg ut til å vere bra. Malin derimot byrja å verte varm og blank i augene.

Dette er eit av dei få bileta eg har av Malin i finkjolen. Bilete er tatt på julaftan og Malin har 39,4 i feber. Då kjolen er delvis av ull, måtte den sjølvsagt av ganske fort. Smokken har vore ein trufast følgjeven i ei veke no.

Vi var 6 voksne til bords på julaftan samt Malin. Det var kjempegodt må du vite og Malin tok seg litt mat ho også. På julaftan hadde vi pinnekjøt (ribbe seier vi) med mårpølser, poteter, kålrabistappe, surkål, raudkål og kålstuing. Mykje tilbehør synest du...? Dette bilete er litt typisk slik vi har hatt det. Eg matar Malin mens dei andre byrjar å forsyne seg, og når dei andre nesten er ferdig å ete første tallerken, tar eg mat til meg sjølv. Malin er ikkje så lett å hanskast med når ho er sjuk, og berre mamma er bra nok, så eg skyldar ikkje på nokon for at eg fekk ekstra å gjere i jula.

Eg håpte på litt begeistring frå Malin når det gjaldt pakkar, men nei. Ingen respons. Ho såg heller på mandarinane på bordet og brydde seg så vidt om papiret gåvene var pakka inn i. Neste år kanskje, då...

Malin er glad i mat, og særleg frukt. Det var få som fekk kome nær ho i jula når ho følte seg dårleg, men mormor fekk nokre augneblink saman med henne når ho brukte mandarinar som lokkemat. Vi var også på kafé saman med besta og då ville ho sitje på fanget hennar når ho hadde mat tilgjengeleg.

Malin har vore plaga med feber i fleire dagar, utslett på kroppen, hoste og tett nase. Det har vore vanskeleg å få sove skikkeleg, så ho har ikkje holdt seg våken lenge om gongen. Dette bilete er frå turen heim. Ho sov nesten heile vegen. Bilsetet er forresten nytt, det kjøpte vi når vi var i Volda. Endeleg får ho sjå fram og ut på alt det fine som vi kan sjå langs med vegen.

Vel heime har ho byrja å sjå på alt ho har fått. Det var stas å få på seg tøfler og pusslespelet har ho byrja å få til med litt hjelp. Ho er framleis veldig forkjøla og søv mykje. Mor er trøytt og far likeså. Eg har byrja i jobb igjen og det er nesten eit lite pusterom. Det er slitsamt med små born som er sjuke, men det er ei fattig trøyst at eg ikkje er aleine. På jobben idag var det mange som hadde same historia.

Og når det gjeld trange bukser, så viser eg verken bileter eller seier så mykje meir. Det er vel mange som har denne historia også akkurat no...

Med ønskje om god jul!

No i jula er eg i Volda kor eg er fødd og oppvaksen. Eg har med meg kamera, men mamma har ikkje pc med memorystick-inngang slik at bileta som eventuelt er noko å vise, vil ikkje kunne verte synt før eg kjem heim. Malin har vore sjuk til no, og interessa for presangar har ikkje vore tilstades. Ho foretrekker klementinar og druer framfor brus og godteri, og gamle bøker og aviser er meir interessante enn nye. Det har vore ei stille julefeiring bortsett frå Malin som ikkje har hatt det så bra. Vi har fått mykje fint til jul, og maten er som vanleg veldig god. Eg har det bra, men det vert ikkje så mykje innlegg på bloggen før det nye året tek til.

(bilete er frå årets julekort)

Eg ønskjer alle ei god jul og eit godt nytt år.