Strikka tøfler frå Lisbeth Dahl

For det første er det vanskeleg å få Malin på snart 14 mnd til å stå modell. I tillegg er tøflene alt for store til henne, str 22/23. Men desse tøflene synest eg var så søte at eg måtte kjøpe dei likevel. Dei ser relativt enkle ut å lage sjølv, men det er litt styr med å feste skinnsåle under. Tøflene er kjøpt på Kremmerhuset.
Eg er litt i stuss på å kjøpe handlaga ting frå utlandet eller store produsentar. Ofte er det barnearbeid eller slavelønner bak eit slikt produkt. Eg bør kanskje ha min tvil til gode, vi veit vel alle at ingenting vert laga av "velståande" folk lenger og at billig arbeidskraft er alle avhengig av dersom bedrifta skal gå rundt. Eg måtte berre lette mitt samvit littegrann...

Eit steg hit, og eitt steg dit

Eit av dei store augneblinka foreldre har, er når borna lærer seg å gå. Idag tok Malin sine fyrste steg, og det har vi venta ei stund på no. Malin er idag 13,5 mnd og vi er såå stolte av henne.

Startskotet har gått

For to veker sidan fekk vi vite at dispansasjonsøknaden om frådeling av tomt gjekk igjennom. Idag gjekk startskotet på eit løp som vil kreve masse tid, energi, pengar og innsats for at vi skal kome til mål.
Her er tomta rett etter at vi fekk vite at den snart er vår. Tomta er prega av skog for det meste, og for at kommunen kan måle opp tomta, måtte vi felle trea. Heilt nøyaktig kor tomta skal vere, veit vi ikkje enno.

Espen har saga i fire timar idag og gjorde ein kjempeinnsats ilag med motorsaga.

Bestefaren til Espen har ein liten traktor som var grei å ha når vi skulle fjerne alle greiner som vart sagd ned. Utenom greinene vart det også lagt til sides ein del for å bruke til ved. I traktoren sit bestefaren. Han er heilt utruleg. Snart 86 år og haldt koken like lenge som oss andre.

Eg gjorde også ein innsats idag. Malin vart passa av farmora som er på besøk denne veka. Det er heilt fantastisk å vere ute og bruke kroppen til noko fornuftig. Vèret var flott til slikt arbeid, og regnet kom ikkje før vi avslutta.

Jostein, onkelen til Espen, vart også med. Det er så kjekt å få så mykje hjelp. Alle fire som jobba idag fant sine arbeidsoppgåver og alt gjekk som ein leik.

Etter endt dag ser tomta no slik ut. Du kan sammenlikne første og siste bilete og vurdere sjølv om innsatsen var bra eller ikkje. Vi er iallefall nøgde.

No er eg tilbake!

Eg kan ikkje beskrive godt nok kor glad eg er for at vi har fått internett igjen. Det er lenge sidan eg har kome med bileter her på bloggen, og mykje har skjedd siste månaden. Eg har fortalt litt om det før, men nokre bileter kan eg vise på kva tida blant anna har gått til.
Pappa, Lene og Jonas kom på besøk til oss for tre veker sidan. Vi hadde ikkje sett kvarandre sidan mai, så det var på høg tid. Både Jonas og Malin hadde strekt seg. Jonas er 8 år og min minste veslebror. Han er svært stolt over Malin og hadde gleda seg veldig til å sjå henne att. Han er ein kjempeflink onkel og han leikte med henne, passa henne og gjorde alt for at ho skulle ha det bra. Den helga dei var her var det ting som gjorde at vi flytta laurdagkvelden ganske momentant etter at vi fekk klarsignal på at vi kunne flytte inn i den nye leiligheta. Då var det godt å ha Jonas som passa Malin mens vi voksne sprang ut og inn av huset.

Malin er ei kosejente og onkel Jonas er ikkje noko unntak på kven som får ein klem. Ho fekk straks tillit til han og synest at han var toppen.

To gode vener.

Malin har fått stor sans for nokre av bamsane sine. Når ho ser hunden og pusen sin, ler ho og vert så glad. At pappa tullar og legg hunden på hovudet, er ustyrteleg gøy synest ho. Små born er enkle å underhalde...

Malin er no 13,5 mnd. Ho har stor appetitt og er flink å ete sjølv. Ho har framleis berre to tenner, men maten går ned i rekordfart.

Dette biletet var tatt ein fin haustdag når Malin måtte vere heime på grunn av diaré. Humøret var upåklageleg og ingenting tyda på at ho var sjuk. Ho er veldig glad i å vere ute, og vi må berre verte flinkare til å nytte helgane betre når vèret er bra.

Frå fredag til onsdag var mormor på besøk. Det var så godt å ha nokon der som kunne bringe og hente Malin i barnehagen, vaske opp, rydde huset og leike med Malin. Her tullar mormor med å legge eit lokk på hovudet. Og Malin ler...

Heng deg fast, her går det unna!

Det er ikkje så mykje blogging på meg for tida og det skuldast fleire ting. Som dokke kanskje veit så flytta vi til Valestrandsfossen for 4 veker sidan. Der vi flytta inn var det utriveleg av fleire årsaker og etter tre veker fant vi oss ein annan stad som vi no vert verande ei stund framover. Det har med andre ord vore eit kaos i ein månad no med kassar overalt og provisoriske løysingar for å få kvardagen til å fungere. Midt opp i flyttinga vart vi sjuke og vi har ikkje fått pakka ut slik vi har ønska, men det kjem seg snart tenkjer eg. I tillegg til at eg har fått ny jobb og Malin har byrja i barnehage, har eg også hatt nødt til å omstille meg frå å bu i by til å bu på landet. Eg ser nesten berre postivt på å ha flytta sjølv om den lokale butikken er dyr og har dårleg utval. Å vere avhengig av ferje er også nytt for meg, men det har sin sjarm...
Den store nyheten derimot er at vi har fått dispansasjon for frådeling av tomt på garden som Espen er oppvokse på. Vi har venta på svar i 10 mnd, og det er uendeleg rart at det no er avgjort. Vi veit no kvar vi skal busetje oss for all framtid (mest sannsynleg) og vi kan byrje å planlegge framover. Eg har dessverre ikkje internett for tida slik at eg kan vise dokke bilete frå tomtefeltet, men sjå for dokke masse tre og skog. Då har dokke tomta vår :-) Ønskjer alle ei god helg!

Den siste pust av sommar

Vi gjekk søndagstur idag i det utruleg vakre vèret vi har. 2008 har vore eit fantastisk år for for alle som likar seg ute, og idag fant eg nok eit bevis på det. Langs gjerdet ved eit hus sto ein stor flokk med lilla blomar og viste seg frå si beste side i sola. Og ikkje nok med det, men blomane hadde lokka til seg mange, mange sommarfuglar som var så utruleg vakre at eg måtte berre ta bilete av det heile.

Hei sveis!

Det er inga ukjent sak for dei som kjenner Malin at ho er veldig glad i hår. Malin elskar å kose med håret sitt og sovnar gjerne med ein lokk i handa. Ho kosar mykje med mitt hår også, og det er slik ho roer seg og har det trygt. Håret hennar har no byrja å vekse for fullt, og det står som regel rett opp. Tenkte å vise dokke bileta som vart tatt av henne idag. Bøtta som dokke ser på biletet er ho forresten veldig glad i saman med ein penn og to legoklossar. Då er alt topp.

Barnehagejenta vår

Igår byrja Malin i barnehage. Første dagane er ho i tilvenning og både eg og Espen fylgde henne første dagen. Ho fant seg fort til rette og kom i "prat" med dei andre ungane. Dei snusar litt på kvarandre, tar litt på kvarandre og seier nokre forunderlege lydar. Akkurat som dyra...
Denne bilen likte Malin og skulle ivrig prøve den ut. Skal tru om ho har arva noko av morfaren si bilinteresse?

Alle leiker må undersøkjast sjølvsagt. Etter ein og ein halv time, var Malin trøtt og ville berre vere med mamma. Men ein og ein halv time er no bra synest vi, og gleder oss til fleire dagar kor ho får vere saman med born og vaksne i barnehagen.

Om ikkje barnehagen var nok, tok vi ho med oss på ein trilletur i eit flott turområde. Malin koste seg då også og sitt så fint i vogna si medan ho kikar på alt rundt seg. Alle var samde om at det hadde vore ein fin dag.