Cannelloni- ein slager for både liten og stor

Idag har eg laga noko til middag som eg aldri har laga før. Cannelloni, ein italiensk rett, er ikkje så vanleg på det norske middagsbordet, men etter å ha laga det kan eg gjerne lage det igjen. Og ikkje er det dyrt, ikkje er det usunt og heller ikkje vanskelig. Og alle fire her i huset likte det veldig godt. Det tek omlag ein halvtime å lage den, og den kan samanliknast litt med lasagne.
Eg har lånt eit bilete frå dinmat.no sidan eg ikkje rakk å ta bilete av min eigen rett før den nesten var ete opp. Eg har ikkje laga cannellonien heilt etter ei oppskrift, men det liknar på det som dokke ser på biletet.

Malin åt iallefall to heile rullar + salat. Kjøttfyllet likte ho best. Emil åt også godt, og tilslutt var det nesten tomt når eg skulle ete. Eg kunne kanskje velje å verte fornærma over at det var lite mat igjen når eg hadde kokkelert retten, men tvert imot. Eg vert veldig glad når alle et godt og det er lite til overs. Det er eit godt teikn på at eg har laga god mat. No har eg sagt nok om denne retten, og det på tide at du får moglegheit til å lage den også.

Cannelloni til to menn eller tre kvinner

1 pk kyllingkjøtdeig

2 bokser hakka tomat

1 hakka lauk

3 hakka kvitlauksfedd

1 ts pepar

1 ts sukker

1 ts merian, timian, oregano eller anna tørka krydder som du likar

1 pk Tine naturell kremost

8 lasagneplater

reven parmesan til å ha på toppen, evt vanleg kvitost

salt og olje etter behov

Steik lauken i ei gryte med olje til lauken er blank og mjuk. Tilsett tomatboksane, sukker, pepar, merian og salt. La det småkoke til tomatsausen vert tjukk. Dersom du vil korte ned tida kan du ta vekk noko av tomatjuicen. Når tomatsausen står og putrar, steiker du kjøtdeigen.

Kok opp vatn og la lasagneplatene koke i 5 minutt. Mens det kokar tilset du kremosten i den ferdige tomatsausen til osten har smelta og bland i kjøttdeigen tilslutt. Lasagneplatene legg du på plastfolie som er smørt med olje. Ha tre spiseskeier med kjøttfyll som ei remse i midten av lasagneplata og brett samman. Ha rullane med skjøten ned i ei smurt form. Hell på ost.

Steik cannellonien på 225 grader i 15 minutt. Server med salat.

Eit lite avbrekk frå ein travel kvardag

Det er sjeldan innlegg frå meg no for tida, men det er ikkje anna enn vente når ein har fulltidsjobb, to små born og husarbeid. Slik er det for dei fleste. Når kvelden kjem og eg sett meg ned, så er eg så trøytt at eg ikkje gjer anna enn og glor på tven. Det er ikkje så mykje å blogge om heller, men litt har no skjedd sidan sist.

Malin har fått dilla på å pynte seg. Leppestift og augeskugge er kjekt å låne frå mamma. Litt smykke og rouge gjer prikken over i'en. Ho er så herleg sjølv om eg ikkje fattar kvar ho har fått pyntelysta frå. Her er ho nyklipt og. Ho nektar å ha hestehale eller klemme i håret, men langt hår skal ho ha...
Mamma var på besøk i helga som var. Det var tre herlege dagar. Ho var i samband med at eg og Espen var på Mama Mia-musikalen. Eg må innrømme at eg ikkje hadde så store forventningar eller visste kva musikalen handla om (nei eg har ikkje sett filmen), men eg vart positivt overraska og synest det var ein fin kveld.

Utanom musikaloppleving byrja vi med julebaksten. Malin og Emil er sjølvsagt med og over hjelper Malin mormor med å trykke flat det som skal verte Regiastenger. Regiastenger er julekaker som eg er oppvaksen med og som smakar brownies i kjeksform. Googlar du desse kakene finn du oppskrifta.
Skjønnaste Emil, eg smeltar berre eg ser på han. Snart er han eitt år og utviklinga går i eit rasande tempo, men du verden så kjekt det er. Stadig like blid og sjarmerande sjølv om han framleis plagar foreldra om natta.
Noko av det mest fascinerande med dei minste er korleis dei studerer ting. Alt skal pirkast på med peikefingeren og takast inni munnen for smaking.
I tillegg til regiastenger laga vi vaniljehorn. Eg brukar ei vanleg bolleoppskrift som eg likar godt, rullar ut deigen til ein sirkel og skjer ut trekantar. Så tek vi ei teskei med vaniljekrem i midten før vi rullar trekantane slik at det vert horn. Veldig, veldig godt folkens og ypparleg til å fryse. Om du spør Malin så kan du godt la vere å steike horna, men berre ete horna à la sushi.

Vi var på ein pittelite loppemarknad i helga her på Valestrand. Malin fann denne veska som likegodt passar som hatt. Stakkars mamma, ho vert ikkje spurt om det er greit at eg publiserer bileter av henne. Mamma, du er så fiiin!!! :-)

Snø til frustrasjon og glede

Så var første snøen komt til Valestrand. Kven hadde trudd det då det enno er oktober? Eg har litt overdose frå fjoråret enno, så dette kom ikkje som ei glede. For dei som kjenner oss eller som har lest bloggen ei stund, er det ikkje ukjent at vi sleit i vinter med å kome oss opp med bil. Vi bur på toppen av ein lang og bratt bakke. Vegen er privat og vert ikkje måka anna enn på frivillig basis av ein slektning. Sola kjem ikkje til på denne tida av året og bakken vert fort glatt og isete.
På fredag kom altså snøen og vi kom ikkje opp med bil. Eg sto fast i bakken og segla baklengs ned bakken med bilen. Eg hadde heldigvis ikkje ungane med for det var like før bilen og eg segla utfor kanten og ned fire meter i dalen. Eg kom heldigvis frå det med skrekken, men dette vitnar vel berre om at vi har ein vinter i møte og vi er spente på kor mykje snø som kjem i år. Det kan vere to veker og det kan verte fire månadar, det er ingen som veit.

Malin derimot er veldig glad for snøen. Akebrettet er tatt fram og i helga har vi leika ute. Emil har fått vere litt med Malin på akebrettet når eg drog. Dei ler og kosar seg, og ramlar over ende med vilje.

Humøret til Malin stig i takt med tida ho får vere ute og leike. Ho ler og frydar seg. Det er veldig kjekt og eg får litt glede av snøen eg og.

Vi har verken firhjulstrekk eller snøfreser, men vi må sterkt vurdere det siste innan kort tid dersom det viser seg at det vert ein del snø denne vinteren også. Ein firhjulstrekk er ganske dyrt så det må vi vente litt med. I mellomtida har vi bilen parkert i botnen av bakken og så har vi Emil i meis og Malin i handa medan vi ber alle tinga i sekk på ryggen opp bakken. Det er i slike stunder ein tenker at vi bur ein stad der ingen skulle tru at nokon kunne bu. Snakk om å gå tilbake i tid! Ja det er god trim, men det er fryktelig tungvindt når ein har to små born.

Det er ikkje så lett for Emil med all snøen så han må sitte i vogn og sjå på Malin som kosar seg. Litt forskjell skal det vere på liten og stor.

Malin hylar av begeistring og akar i full fart utan skruplar.

Emil er litt lei og vil ut av vogna han og.

Den vesle prinsen får eit teppe og sitte på. Han seier ingenting og sitt tolmodig og følger med storesøstra si, men etter ein halvtime må han inn fordi han er kald. Det er nok ikkje hans vinter enno, men den tid kjem og det gleder eg meg veldig til. To ungar som hyler og ler, og som kjem inn med raude kinn og våte kle. Det er ganske koselig til tross for at eg har eit anna perspektiv på vinteren enn dei...

Hausten har inntatt kroppen

Som sagt tidlegare byrja Emil i barnehage 5.oktober. Ikkje heilt uventa tok det ikkje lange stunda før han vart forkjøla. Frå å berre ha augekatarr og rennande nase, fekk Emil falsk krupp. Han måtte vere heime frå barnehagen og var ikkje i form i det heile. Malin var heldigvis i barnehage, men ho har vore kraftig forkjøla og har hatt augekatarr ho og. I slike stunder er det godt å ha foreldre som passar på, men når mor også vert sjuk er alt berre kaos.
I motsetning til ungane som leikar når dei er forkjøla, har eg vore heilt satt ut. Ei forkjøling brukar vanlegvis å gå over etter 3-5 dagar, men den har pr idag vart i 10 dagar. Eg hadde berre vore på jobb i tre dagar til sammen før eg måtte sjukmelde meg. Så no synest eg litt synd på meg sjølv. Eg hostar, er hes, har hatt feber i ei veke og matlysta har ikkje vore tilstades. Huset er litt på halv åtte, men det får heller vere.

For å snakke om noko som er kjekt, så viser eg bilete av Emil som trillar Malin i kasse. Han har vorte stødig i beina og sterk nok til å halde balansen ei god stund. Malin synest det er kjempestas at Emil trillar ho. Eg har merka i det siste kor mykje meir dei leikar ilag sjølv om Emil for det meste øydelegg for henne. Dei likar å vere rundt kvarandre og det lovar godt for åra som kjem.

Mamma var hjå oss ein kort tur i helga. Ho reiste diverre tidleg på søndag til Malin si store sorg. Det er så gøy med mormor fordi ho leikar med Malin på Malin sine premissar. Kan ein ønskje seg meir? Dei kan vere lenge på rommet hennar utan vi andre får lov å vite kva som skjer. Her sitt dei og teiknar på baksida av ein Grandiosakartong. Greit å bruke reklame, konvoluttar o.l. til teikning. Det vert berre kasta likevel.

Emil klarer å gå relativt stødig no når vi heldt han. Han flyttar beina framover og synest det er kjempekjekt. Eg gledar meg veldig til han kan gå, det vert så mykje lettare då. Uansett, så er borna våre så utruleg skjønne. Tenk at eg er så heldig. Det er noko eg tenker på når eg synest synd på meg sjølv fordi eg er forkjøla.

Arbeidslyst eller mani?

Espen seier han treng å ha noko "putlearbeid" innimellom alt anna, noko han slepp å tenke så mykje på. Så no er han i gang med å lage mur som markerer skilje mellom tun og hage. Ikkje skjønnar eg at han gidd, det hastar ikkje, men det vert no fint da forhåpentligvis.

Om du skulle gjere noko tankelaust, var det dette du hadde satt igang med då?
Malin hjelp sjølvsagt til med "babyhammaren" ho fekk tildelt.
Etter ein dag som hjelpearbeidar er ho både skitten og våt, og det etter fleire klesskift undervegs. Ho har i tillegg gått inn og ut av do i 1.etasje med skitne hender og møkkete støvlar. Det ser deretter ut på badet med fingermerker på doringen blant anna.
Emil stakkar er ikkje heilt frisk og er godt kledd i vogna si. Han har både augekatarr, hoste og dårleg matlyst. Det er full pupp om dagen og mor som skulle trappe ned har no trappa opp for ei lita stund.
Dette bilete er tatt for nokre dagar sidan. Emil har dilla på å trille sykkelen til Malin og lage freselydar mens han køyrer.
Han har vorte sterk i beina og klarer å føre sykkelen bortover. Eit problem einaste når han møter veggen.

Før og etter-furusjenk

Som så mange andre har eg forandra ein gammal og gulna furusjenk til ein sjenk som tillet seg å stå i stova. Eg kjøpte furusjenken på finn.no for 300 kroner. Eg likte storleiken og fordelinga av skapa og skuffene. 300 kroner er ikkje mykje, men med sparkel, grunning, pensel, maling og knottar vert det litt pengar likevel.

Eg gløymte å ta bilete av sjenken før eg sette igang, men dette bilete viser fargen iallefall. Den hadde ein del sår slik at eg måtte sparkle først. Deretter grunning og to strøk med ein vakker lysblå farge.
Og slik vart den. Den lyseblå fargen er akkurat slik som eg hadde tenkt meg. Fargekoda er S 0510 R90B, og glansgrada er 70. Eg veit kva eg vil ha av knottar, men har ikkje funne dei enno. Beina skal også malast. Eg har brukt vannbasert maling noko eg eigentleg ikkje likar, men sidan den ikkje luktar og eg kan male inne med den, vart det det. Eg har mala ein krakk i same farge og andre ting skal det verte. Berre vent og sjå.

Glimt frå ei fantastisk flott helg

Det er herleg og sjå vèrmeldinga med stor gul sol over det meste av landet. Når det nærmar seg oktober er det sjølvsagt ikkje varmt om natta lenger og det har faktisk vore eit par netter med frost no. I helga har vi vore mykje ute og dagen har byrja med mykje klede og endt med nesten ingenting, berre sjå her.
Grave i jorda er alltid gøy. Dette er tidleg laurdag morgon med kald luft og skarp sol. Humøret er på topp.

Espen rydda boss frå tidleg morgon medan Malin laga hus og slott. I bakgrunnen kan dokke skimte bosset som har stått sidan vinter, men no er det endeleg borte.

Emil har nettopp våkna frå sin morgenlur. Mykje å følge med når ein sitt ute, men han er litt liten enno for dei lange utetimane. Inne får han gå lite med klede og frese rundt uten mykje klede som hindrar han.

Terrassen er rydda for møblar og plantene har eg satt under tak. Huset er nesten ferdigmalt (1.strøket) og vi har rydda rundt huset for boss og reiskapa er i hus. Vinteren kjem alltid brått på så det er godt med alt som er gjort.

Hua er framleis på, men varmen har komt på verandaen og det er tid for plattingdans. Malin elskar å kle seg ut. Huer, vesker, sjal osv.

Når det er dans er det på med kjolen. Emil er heilt med.

Dei kosar seg og ler saman. Vi har verkeleg merka søskenforholdet no og kor inderleg glad dei er i kvarandre.

Malin elskar å danse...

... og tulle litt. Den finaste jenta som tilfeldigvis er mi

Det har vore den årlege brannveka og i barnehagen har dei snakka om brann, brannbilar og brannmann Sam. Malin elskar brannbilen sin og den er så fin å ha ute fordi den pumpar ordentleg vatn.Søskenkjærleik.

Sjokoladekake med appelsinkrem

Eg har funne ut at heimebakt smakar betre enn noko som helst snop du får på butikken. Derfor har eg laga kake denne helga istaden for at eg kjøpte potetgull og sjokolade. Det er dessutan artig å bake kake og eg kosar meg medan eg held på.
Sjokoladekake med appelsinkrem. Oppskrifta har eg funne på klikk.no som du finn her

Kaka må du bake over to dagar så det er lenge og vente. På fredag laga eg botn og blanda ingrediensane til appelsinkremen.

På laurdag laga eg ferdig kremen og pynta. Malin kunne ikkje vente med å smake på kaka, men mamma skulle absolutt ta bilete først. "Smiiil kake, smiil" sa Malin.

Kaka var utruleg god, det var vi alle einige om. Terningkast 5. Passar godt til dei store anledningane og er ei typisk voksenkake. Veldig mektig, saftig og lett å kvitte seg med iløpet av ei helg...