Oransjerevolusjonen

Vi har ufatteleg mykje hage som skal stellast og vi har så vidt starta. Det er mykje skråning som er vanskeleg å beplante og halde vedlike, men om eg byrjar i ein ende må eg vel verte ferdig om nokre år. Sørsida har den beste utsikta, mykje sol og det er lunt heile dagen. Vi har lite vind grunna all skogen som er rundt oss og det er stort sett ein fordel.

Raud, oransje og gul er dei fargane eg til no ikkje har planta i hagen. Det er ikkje mine favorittfargar kan du seie, men så lenge det er i hagen er alt fint. Eg likar løvetann til og med. Over har eg sådd dill, ringblome og raud kornvalmue. Eg har latt stormarikåpa få stå då eg luka. Ein skal ikkje kimse av ugras.

Den eine nye stauden eg har kjøpt ser heilt fantastisk ut. Calynopsis heiter den, eller tøffelblomst om du vil.

Nellikrot. Geum bonsii 'cooky'. Kven huskar slike navn...

 Min følgesven. Den sprer seg villig og det er bra når eg skal ha mykje bed. Smågullkorg heiter den.

Bedet sett frå ein anna vinkel. Mykje ugras rundt, men det får vi ignorere. Du kan så vidt skimte plommetreet eg planta igår. Den skal stå inntil skråninga både for å dempe den veldig bratte og ustelte skråninga  og fordi det er sørvendt. Plommesorten heiter Opal og er sjølvbestøvande. Det er ein av dei mest kjente plommesortane vi har i Noreg.

Kantsteinane i bedet er midlertidig. Det er dei steinane eg fann medan eg luka. Espen skal skifte dei ut seier han, men det hastar ikkje. Det er visst på tide å slå graset ser eg....

Bedet i svingen

Å vere hageentusiast er veldig nerdete. Alle planter har navn som er umogleg å uttale og det er så mange variantar at ein aldri kan få komplett samling av ein sort. I mine bed er det veldig mykje forskjellig. Eg har kjøpt stauder, roser og busker utifrå farge, blometid og høgde. Bladformer, kalde og varme fargar og alt det der har eg ikkje tenkt på. 

Mitt nye bed i svingen er rosa og kvitt. Bedet har ikkje fått navn enno. Tidlegare har eg kalla beda mine for prinsessebedet (rosa), teltplassen (lilla) og lagunen (blå). Grunnen til det er eigentleg ingen. Synest det berre var kjekt. Eg har planta alt mogleg her og det er ikkje system eller tanke om noko. Eg tenkte eg skulle sjå korleis desse staudene arta seg iløpet av ein sesong og så får eg heller ommøblere og flytte neste år.

Eg likar å ha ein viss peiling på kva eg har i bedet og har brukt den gode, gamle paint til å hjelpe meg med det. Det finnast sikkert kulare måtar å gjere det på, men dette er godt nok for meg.

Bedet sett frå ein annan vinkel. Blodripsa har ikkje kome med i bilete. Den står litt lenger bort, den vert etterkvart stor så den må ha litt plass rundt seg. Det er mogleg eg klipp den slik at den aldri får vekse seg kjempestor, nokon som har gjort det?

Søtkirsebær 'sunburst' i kveldssol. Luktar godt og har forhåpentlegvis nokre gode bær til oss etterkvart. Eg vart tipsa om å henge ned greinene for å få meir frukt, så då må vi få gjort det. Har både epletre og plommetre som vi sikkert kan gjere det same med.

Fjelltjæreblom 'lely' står i blomst no.

Kvit forglemmegei om eg ikkje tek feil. Sto ikkje noko på potta då eg kjøpte den.

Kjekt med slike innlegg som dette for eg ser tilbake på det både seinare i sesongen for å sjå kor det har vekse og eg ser på det neste år for å sjå om alt har overlevd. Mitt eige planteleksikon :-)

Ein hage du aldri har sett maken til!

Det er store ord eg titulerer innlegget med idag, men det er med det rette eg skriv at dette er ein hage du aldri har sett før. Denne hagen ligg her i bygda. Ein mann, eit livsverk. I 40 år har han lagt stein på stein, bygd hus for hus i hagen sin. Bileta taler for seg sjølv. Alt er lagt for hand, ingen stein er lik. 

Dette er ein del av hovedhuset. Huset er opprinneleg eit vanleg norsk hus, men etterkvart minna det meir om eit sydeuropeisk fjelllandsbyhus.

Mykje grønnsaker og bær i hagen.

 Desse husa er begge eldhus. Inni er det innreda med senger og mange praktfulle, gamle ting.

Er dette i ein vanleg hage i Noreg? Svaret er ja. Mannen er verken mangemillionær eller muskelmann, han er berre steingal :-)

Gamle reiskap som står i stil med husa.

 Mange koselege krokar og vegar for små og store kor ein kan leike eller kose seg.

 Malin og Emil studerer "badekaret" eller stampen om du vil.

Sitjeplassar er det overalt. Smart, då kan ein finne den staden med sol og lite vind til kvar ei tid.

 Toppen av garasja.

Utepeis, kanskje eit overkommeleg prosjekt når ein samanliknar det med alle husa.

Ei steinhest fant vi og.

Eigedomen har vore på programmet Grønn Glede og vart omtalt som den vakraste hagen programleiaren hadde sett nokon gong. Og det trur eg ho jammen det har rett i. Tenk kor vakkert det vert her når blomane blømer. Eg er stum av beundring.

Frå vinter til sommar

Tida strekk berre ikkje til. Desse bileta tok eg for to dagar sidan, men idag kjem innlegget. Som dei fleste veit kom sommaren veldig brått på. Frå kalde grader og null grønfarge på trea 16.mai, var det to dagar seinare full sommar ute og bjørka smilte som aldri før. På verandaen kunne vi skimte over 30 grader på gradestokken, og det i skuggen! Vår terrasse har veldig lite vind så det var hett! 

Stauder kjem no tilbake kvart år, også smågullkorg. Den står i blomst ein månad seinare enn ifjor. Eg har framleis ikkje laga bed til den så den står her på vent enno.

Då eg skulle ut å ta nokre bileter fekk eg sjølvsagt ikkje gå aleine. Ungane dilta fort etter meg og stilte seg opp. Fokuset på plantane forsvann plutseleg, men det som blømer no er småhjarte til venstre, auriklar deretter og fire lilla Phlox subulata. To av dei heiter 'purple beauty', dei to andre sto ikkje navnet på. Bak i bilete har astersen fått fart i veksten og inn i hjørne kan dokke sjå den nye peppermyntebuska eg har kjøpt. Kvit klatrerose inntil verandaen, den har vorte lang allereie.

Auriklar. Noko meir veit eg ikkje.

Alle rosene har overlevd den harde vinteren, kan ikkje klage då! Løytnantshjarte har vorte stor i rekordfart, men likevel synest eg det mangla noko i bedet. Så eg kjøpte to Phlox subulata 'Atropurpurea' og to nellikplanter. Huskar ikkje navnet. Bak i bilete, det ser ein ikkje så lett, så har eg planta to Rosenkrage 'Robinsons rose'.

Kunstverk! Malin elskar desse, det gjer eg og.

Litt frå det nye bedet. Alt dokke ser her skal fyllast med planter. Bakerst står ei blodrips. Eg synest den er så fin sjølv om eg er usikker på kor lurt det var å ha den i dette bedet. Den vert ganske stor. Alle staudene i front kjøpte vi i pinsa. Eg kjem til å kjøpe litt stauder heile tida gjennom sommaren slik at eg får ulik blomstring på det som er i bedet. Eg har ingen plan på korleis dette skal verte til slutt, no må eg berre samle stauder og få dei til å verte kraftige og store. Felles for desse er kanskje at dei er i kvite og rosa tonar. Navn og detaljar på plantene skal eg ta i eit innlegg snart. Eg har nemleg planta meir etter at eg tok bilete.

Som dokke ser så skjer det ting her, det er deilig. Eg saknar likevel alle løkplantene som ikkje har vist seg i år. Kanskje dei har frose ihjel, eg veit ikkje. Tida får vise.

Noko på gong?

Som vi ventar på at noko skal skje! Anna er ti månader og verken sitt, kryp, ålar eller noko anna normalt for ein ti månader gammal baby. Men no har det skjedd noko. Anna står på alle fire og sannsynlegvis lurer på om ho skal bevege seg.

"Alt er normalt", "Ikkje stress, det kjem når det kjem". Jada jada. Vi stressar ikkje, men det er 2.5 månad til barnehagestart og derfor ønskjer eg at ho skal vere litt robust på enkelte område. Det hadde ikkje vore eit lett hjarte som sendte henne i barnehage no. Tenk, Emil byrja i barnehage akkurat på denne tida. Det er heilt forferdeleg å tenke på, men ein har ikkje noko valg og heldigvis går det veldig fint. Emil var forøvrig langt lenger fram motorisk enn veslesøstra.

Søte, gode Anna. Ho er så vever at eg har vanskeleg for å forstå at ho er ti månader.

Storebror vil gjerne vise trikset sitt. Han kan hoppe over Anna medan han spring. Anna registrer det knapt..

Det var dagens gode nyhende. Og sjølvsagt kunne eg tatt med at vi har hatt 26 grader idag, men det får vi vente med. No er det Melodi Grand Prix. Eg brukar ikkje følge med, men noko seier meg at vi kan gjere det betre i år enn på lenge. Sist gong vi vann låg eg å sov, men eg håpar vi ikkje vinn. Lisensen er høg nok etter siste fest.

17.mai i år igjen

Ungane har gleda seg til denne dagen i eit par veker no. Det er så kjekt å sjå borna ha slik ekte glede over noko eg sjølv har tatt for gitt ganske lenge. 17.mai for meg har ikkje vore det heilt store. Eg huksar ikkje noko frå den tida eg var heilt liten, men då eg var 8-13 år spela eg i korps og hadde ikkje tid til anna enn speling. Seinare var ikkje 17.mai stas lenger. Inntil eg fekk born og eg flytta til Valestrand.

I år er vi med å arrangerer 17.mai. Det er kvar sin gong 6.kvart år. Då kjem det ikkje som ei bombe og ein må berre tilpasse seg deretter. Obligatorisk er å lage kake for salg. Eg laga ei klassisk bløtkake med 17.mai-inspirert pynt.

I år fekk eg ikkje tatt noko fint bilete. Det vart med dette eine. Eg var aleine med borna og mykje skulle gjerast før vi gjekk. Espen måtte førebu 17.mai-fest om nokon lurte på kor han var.

Malin er flink å stille opp på bilete. Ho er særs stolt over 17.mai-kjolen sin som ho seier og ho kunne ikkje tenke seg å ha på seg noko anna.

Emil er umogleg å ta bilete av. Derfor vart det ikkje gruppebilete. Her smilar han iallefall. I år har han fått låne ein ekte bunad frå Osterøy/Nordhordaland. Så fin gut!

Sjølv om det ikkje var eit ekte tog (lokomotiv) så var det kjekt likevel å gå i tog. Han gjekk heile vegen og forundra seg nok over mykje idag.

Anna satt (les stabla) i vogna. Ute har det vore 20 grader idag. Plutseleg var det sommar.

Malin fekk bere den nylaga fana til barnehagen. Stas!

Emil er på veg ut  av bilete.

Ein sliten gut etter ein hendelsesrik dag. Det har vore leikar, kaker og is på skulen. Mange premiar i sekken på veg heim. Det er kjekt å vere med på dette arrangementet for det er stor oppslutning om det i bygda og ein treff masse kjente folk.

Litt for stor kjole, delvis uten knappar og med jordbærsmoothie ut over heile eine arma. Men like blid! Det vert 17.mai uansett og det er så kjekt å sette stas på landet vårt på denne måten. Eg tenker på alle som gjer det fint rundt huset sitt, kjøper inn sommarblomar og brukar tid på å pusse sølv og stryke skjorter. Nokon lagar til og med fest for andre denne dagen. Neste år feirar vi 200 år med eiga grunnlov, det vil vi nok merke.

Gratulerer med dagen og ha ein flott 17.mai vidare.

Tørrmur i svingen

Då vi kom heim frå Volda vart vi møtt med steinpryd i oppkjørselen. Espen hadde brukt fleire timar på å vere ute medan vi var vekke og resultatet var ein flott mur som markerer kanten mellom tun og hage betre.

Tørrmuring er i ferd med å verte ein lidenskap for Espen. Han samlar stein titt og ofte og har eit auge for stein som kan passe når han er ute og går. Det er mange planar som svirrar i hovudet hans, både steinhus og murar, men heilt kva han tenkjer veit eg ikkje. Han får styre seg slik han vil så lenge eg får dei blomane eg drøymer om. Fint slik, at vi utfyller kvarandre. 

Sjå den stakkars gyvelen til høgre, den har dauda i frosten. Oppå muren skal det vere blomar.Først var det plen her, men no skal det vere eit kjempestort bed langs heile kanten der bilen står. Ein kan aldri få nok blomar!

Og Espen er i gang med ein ny mur. Den skiljer også tun og hage. Synest han er flink. Han sjølv er veldig pirkete og er aldri heilt nøgd. Ofte ser eg ikkje det han ser som han meiner er feil. Godt nok for meg må vel vere godt nok for alle, tenker eg :-)